تقدیم به آنکس که آفتاب مهرش از آستان قلبم هرگز غروب نخواهد کرد...


نویسنده :عرفان
تاریخ:شنبه 10 دی 1390-10:43 ق.ظ

افسوس....

یکی را دوست میدارم ولی افسوس که او هرگز نمیداند
نگاهش میکنم شایدبخواند از نگاهم که اورا دوست میدارم
ولی افسوس...که او هرگز نگاهم را نمیخواند
به برگ گل نوشتم من که اورادوست میدارم
ولی افسوس...
که اوگل را به زلف دختری آویخت تا اورا بخنداند
به مهتاب گفتم:
ای مهتاب به کوی اوسلام من رسان وگوکه او را دوست میدارم
ولی افسوس...
یکی ابر سیه آمدز ره،روی ماه تابان را بپوشانید
صبارادیدم وگفتم:
صبا دستم به دامانت بگو از من به دلدارم که اورا دوست میدارم
ولی افسوس...
زابر تیره برقی جست وقاصدرامیان ره بسوزانید
کنون وامانده از هرجا
     کنم با خود دگر نجوا
یکی را دوست میدارم ولی
                               افسوس......
                                      که او هرگز نمیداند!!

                                     ((معین))




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


سارا!!!!!:)
سه شنبه 13 دی 1390 06:19 ب.ظ
خیلی قشتنگ بود!!!!
خوشم اومد عرفان...
نگین
دوشنبه 12 دی 1390 09:58 ب.ظ
خیلی قشنگ بود...
مریم شرقی
یکشنبه 11 دی 1390 12:15 ب.ظ
سلام خوبی آقا عرفان
ممنون از حضورتون و دعوتتون
من این شعر رو خیلی خیلی دوست دارم
ولی سه بیت اولشو بلد بودم
ممنون که گذاشین واقعا قشنگه
ودر ضمن نمیدونستم که معین خونده
خیلی خیلی ازت ممنونم
پاسخ عرفان : خواهش میکنم
fatima
شنبه 10 دی 1390 04:28 ب.ظ

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر