تقدیم به آنکس که آفتاب مهرش از آستان قلبم هرگز غروب نخواهد کرد...


نویسنده :عرفان
تاریخ:پنجشنبه 15 دی 1390-06:19 ب.ظ

چقدر غریبه ای با من...

انگار نه انگارکه تا چند وقت پیش بهم میگفتی دوستت دارم

نمیدونم چرا دیگه نمیبینمت!!

بیا بیرون از پشت این همه غبار ودود...

آنقدر بیگانه ای با من که دیگه نمیتونم حست کنم...

بیابرای دلخوشی منم که شده برای چند روز ادای عاشق ومعشوقه

های الکی رو در بیاریم...

بیا روزایی رو بازی کنیم که همیشه حسرتش رو دلم مونده

بیا بازی کنیم از اول..

از یه نگاه عاشقانه تا گفتن فراموشت میکنم

از حرفای ساده تا دیوان مرثیه های دل دیوانه

از گفتن دوستت دارم تا گفتن برو از پیشم

از لبخند وشوق دیدارتا گریه وضجه های دل شکسته

از ایستادن تا شکستن

از طراوت وشادی تا آب شدن وتمام شدن

از دادن دلی به گوشه چشمی تا پس گرفتن با پوزخندی

از وفا وصمیمیت تا نمکدون شکستن وبیوفایی

از انتظار وسپری شدن شب برای دیدنت تا جمع کردن خورده های

شکسته دل در نیمه شب

از جان دادن دوباره با نگاهی وساختن کلبه عشق تا پلک زدن وخانه

خراب شدن

.

.

.

فکر میکنی هزیون میگم...

نه!!باور کن

             خسته ام....

                             باور کن...

ولی حیف...

             زبانم را نمیفهمی

                    تو خطم را نمی خوانی

                              چنان بیگانه ای با من

                                            که نامم را نمیدانی...

 

دل نوشت:خیلی دلم گرفته..از خودم..از تو...ازکسی که باید باشه

ولی....به رسم بیوفایی هیچوقت نیست ...               




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


بنفشه
جمعه 16 دی 1390 10:10 ب.ظ
خاطره هایت همیشه
اشک هایم را جاری میکند
اما تو
چنان بیگانه ای بامن
که دیگر نامم را نمیدانی
سارا!!!!:)
جمعه 16 دی 1390 11:10 ق.ظ
خیلی قشنگگگگگگگ بود...
احساسی و زیبا....
ممنون از این مطلبای قشنگت که آدمو وادار به فکر کردن می کنه....
بای بای...:)
پاسخ عرفان : خواهش میکنم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر